Poliuretan karbamid əlaqələri ilə birləşən üzvi vahidlər zəncirindən ibarət polimerdir. Onlar elastik və sərt köpüklər, duru elastik və yüksək performanslı yapışdırıcılar, sintetik liflər, gasketlər, xalçalar və rigid plastiklərin altından yapışqanlar hazırlamaq üçün istifadə olunur.
Elastik poliuretan köpüklər poliuretan köpüklər kimi də tanınır və yataq və mebellərdə komfortlu material kimi əvəzsizdir. Uzanmayan köpüklər isə əsasən istilik və səs izolyasiyası üçün istifadə olunur. Poliuretan məhsulları çox vaxt uretanlar da adlandırılır. Lakin onu etil karbami kimi də tanınan xüsusi uretan maddəsi ilə qarışdırmaq olmaz. Poliuretanlar etil karbamatdan düzəldilmir və tərkibində yoxdur.
Tarixdə poliuretan material
İlk dəfə 1937-ci ildə alman alimi Otto Bayer tərəfindən sintez edilmiş və diisokyanatın diol ilə reaksiyası nəticəsində alınmışdır.
Əgər ətraf mühitdə su da varsa, diisosyanatın bir hissəsi diol ilə polimerləşir, onun kiçik bir hissəsi isə su ilə reaksiyaya daxil olub, qazla (karbon qazı) reaksiyaya məruz qalaraq poroş poliuretan strukturunu (köpük və ya süngər quruluşu) əmələ gətirir. Yetkinləşmə dövrünün sonunda (24-72 saat) çox bərk polimer quruluş alınır. Daha sonra diollar daha böyük molekulyar çəkiyə malik poliefir və ya poliester polyolları ilə əvəz olundu. Bu üsulla əmələ gəlmiş poliuretan daha güclü və elastik elastik elastik elastiki formalar əmələ gətirir.